Baambrugge

Het moment dat het gezicht van mevrouw T oplicht, is een gouden moment.
Ik heb haar gevraagd of ze haar hele leven al in Eindhoven woont.
‘Nee’, zegt ze en haar accent bevestigt het. ‘Ik ben opgegroeid in een heel klein dorpje, vlakbij Amsterdam. Het heet Baambrugge.’
‘Ik ken Baambrugge’, zeg ik, ‘ik ben er drie keer geweest.’
Mevrouw T begint te stralen. Alsof iemand, ergens in haar hoofd, het licht heeft aangeknipt. Net was ze nog de enige die Baambrugge kende, nu zijn we samen. Ze beschrijft Baambrugge: het water, de bomen en de straten. Ze neemt me mee door het dorp, op excursie.
Ik zeg niet dat ik de straten helemaal niet goed ken, of het water. Ik zeg: ‘Het is hier prachtig’, en dat is precies genoeg.

Advertenties

Laat een bericht achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s